امشب آخرین شب کنسرت استاد شجریان در اصفهان بود. شش شبی که استاد مهمان اصفهان بود و یا به نوعی مردم اصفهان مهمان صدای ایشان.

  آواز استاد غنیمتی بود که پس از سال ها مردم اصفهان از آن بهرمند شدند.پس از کنسرت چهلستون که با وجود برگزاری در فضای آزاد حال و هوای  سحر انگیزی داشت و استاد فخرالدینی و مرحوم مشیری به همراه ارکستر سمفونیک او را همراهی کردند اشتیاق چند ساله مردم باعث شد بلیط های برنامه در همان نیم روز اول فروش تمام شود و برگزار کنندگان را ترغیب کند که دو شب برنامه را تمدید نمایند.

  عزم استاد که خود پاسبان فرنگ ایرانی است به برگزاری برنامه با وجود مشکلات فراوانی که وجود دارد ستودنی و قابل احترام است، لیکن فراخواندن خیل مشتاقان در مکلنی نامناسب در شان  و سطح ایشان نبود هر چند علاقه مندان استاد و آواز ایرانی را هیچ شکایتی نبوده و نیست.

  از جمله کاستی هایی که می توان به آن پرداخت مکان نامناسب اجرای برنامه، در خارج  شهر اصفهان و در یک سوله ی ورزشی دانشگاه آزاد بود که با ردیف کردن صندلی های پلاستیکی در یک سطح صاف عملاُ امکان دیدن گروه  سلب شده بود.همچنین می توان به بازخوانی کارهای قبلی استاد اشاره نمود و اینکه در بسیاری از مواقع صدای پسر استاد طنین افکن می شد که خود می تواند نوعی بی احترامی به شخصیت و انتخاب مردم باشد چرا که مردم آمده بودند که صدای استاد خود بشنوند بی آنکه به آنان گفته شود قرار است در قسمت هایی پسر ایشان آواز بخواند.هر چند که در زیبایی و قدرت آواز ایشان شبهه یی نیست.

  در کنار زیبایی های بسیار کار از موارد دلنشین برنامه که در پایان برنامه های هر شب تکرار گردید اجابت به درخواست مردم جهت خواندن تصنیف " مرغ سحر " و اجازه استاد به همسرایی مردم با آن بود.تصنیفی که مردم بسیار دوستش دارند و شنیدن دوباره ی آن به نوعی ایجاد  همدلی و همدردی با یکدیگر است.

  شک نیست که استاد و آوازش  و موسیقی ایرانی میراث فرهنگ کهن ماست.  تلاش گروه را ارج می نهیم و به انثظار شنیدن دوباره ی آواز استاد در شهرمان می نشینیم.