"ناظر کبیر تو را می‌نگرد"  این جمله کلیدی رمان جورح اورول به نام 1984 است. در این داستان با جامعه ای روبرو هستیم که مردمانش تحت نظارت مداوم از طرف حکومت و خود سانسوری از طرف خود هستند. مانیتورهایی در هر خیابان و خانه و فضای کوچکی به صورت تمام وقت ناظر به اعمال مردمان آن جامعه است و هر کس رفتار و گفتارش را اجباراً منطبق بر خواسته‌های حاکمیت   می‌نماید که در غیر این صورت شناسایی و محکوم می‌گردد.

   چندی پیش فرمانده نیروی انتظامی از طرحی سخن به میان آورد که بر اساس آن دوربین‌هایی با هدف شناسایی مجرمان و اراذل و اوباش در خیابان‌ها و معابر نصب و به صورت 24 ساعته تمامی حرکات و رفتارهای محیط را ثبت می‌نماید. برخی به این ایده اعتراض کرده و آن را نقض حقوق شهروندی و عامل تشویش اذهان مردم نامیدند که نیروی انتظامی در جواب، آن را محدود به مناطق جرم خیز دانست به هدف ایجاد ثبات و نظم و امنیت. اینک این طرح عملیاتی شده و به مرحله اجرا در آمده است. طرحی که به نظر می‌رسد هدف اولیه و اصلی آن کنترل حرکات و رفتارهای مردم در زمان های بحرانی و اعتراضات احتمالی خیابانی است تا بدان وسیله در کنار طرح های دیگر از جمله استانی کردن فرماندهی سپاه، بتوانند از هر نظر حفظ قدرت نمایند.

   اگر روزگاری رمان 1984 در زمره‌ی داستان‌های تخیلی به شمار می‌رفت اما اینک به نظر می‌رسد باید آن را کم کم در کنار آثار رئالیسم بررسی کرد و از خواندنش لذت برد.