تا لبخندم را بنگرید

بگذارید گذشته های دور را به خاطر آورم

دختری که دوستش داشتم را برابرم نهید

و کلمات گریخته را بازم گردانید و

                                 شعری باز ستانید.

     چند ماهی است طرح ارتقای امنیت اجتماعی ماهیت وجودی پیدا کرده،مرحله ی اولش سپری شده و مرحله ی دومش  در حال اجراست. درست در روزهایی که زمزمه ی ایجاد آن شنیده     می شد ،صحبت رفتن گروهی از دانشجویان ارشد دانشگاه هنر اصفهان به کشورهای اروپایی جهت سفر علمی- تفریحی در میان دانشجویان و دانشگاه جدی شد و هر روز امیدها پر رنگ تر و تصمیم  آن اجرایی تر گردید. روزهایی که دختران و زنان را به اعتبار رنگ و جلوه ی موهایشان و نوع پوشش شان در تیرس پلیس قرار دادند و اراذل آفتابه به گردن در خیابان ها گردانده شدند و به دار مکافات سپرده،هیچ گاه دانشجویان دلداده ی سفر به سرزمین های دیگر تصور نمی کردند سرنوشت رفتن شان با اراذلی که به دار کشیده می شوند گره خورد. تصور می کردند دیدن شکوه معماری یونان، عظمت هنر ایتالیا، لمس کردن فرانسه پایتخت فرهنگی اروپا، ترکیه و معماری اسلامی اش و اسپانیا می تواند نوع نگاه و بینش شان را به کل تغییر دهد.(که بی گمان به زعم مسافران پیشین این گونه بوده است.)

     امید و آرزوی چندین ماهه دانشجویان با سیاستِ مردان سیاست که هنرور در برانگیخته کردن افکار و سیاست های ملل دیگر بر علیه خود شده اند به فنا رفت و تقاضای صدور ویزای اروپا از سفارت فرانسه به بهانه نقض حقوق بشر در ایران رد گردید.

     از کرامات سیاست یکی هم این است که دو قطب مخالف را چنان در هم پیوند می دهد که تصورش نمی رفته است.سرنوشت فرزندان طالب علم و هنر را با اراذل و اوباش!!!