تکه ای برای تو

      امروز با بچه های دانشکده مرمت مهمان نطنز و کاشان بودیم. از میان مکان های مورد بازدید یکی مسجد جامع نطنز بود و دیگری تپه سیلک کاشان .یکی از دوره اسلامی و دیگری مربوط به پنج هزار سال قبل از میلاد. و چیزی که در هر دو مشترک می نمود اندوه از دست رفتن آثار تاریخی و هویت ایرانی مان بود،آب شدن پیشینه تاریخی ومحو شدن فرهنگ و تمدن بزرگ کشورمان.

      کاشی زرین فام که منحصر به فرد بوده و اوج هنر کاشی سازی قرن هفتم هجری است و تکنیک ساخت آن هنوز نامکشوف باقی مانده ، روزگاری دیواره های داخلی بقعه ی مسجد جامع نطنز را پوشانده بوده و اکنون تنها یک  قطعه بر جا و باقی به تاراج رفته و تپه سیلک با  آن بنای عظیم خشتی موجود که باقی مانده ی یک دژ مادی یش می دانند و به قولی پرستشگاه ، با نزول هر باران شسته شده و در حال آب شدن ، کناره های آن بدون حفاظت شخم زده و کشاورزی می شود و حریم تپه هر روز تنگ تر و تنگ تر.

      فقر فرهنگی و اقتصادی ،غرض ورزی سیاسی ،سود جویی و یا تعصب دینی خشت های تاریخ و تمدن ملت مان را شسته و کاشی های فرهنگ مان را به تاراج می برد.

      توقع داشتن از دولت ایدئولوژیک کار بیهوده ای است چرا که دولت تابع سیاست خود مدار خویش است و هر چه بر خلاف اندیشه اش باشد نابود می خواهد. بنا بر این پاسبان هویت تاریخی را ملت باید نامید، آنکه با فرهنگ رابطه دو سویه دارد و فرهنگ می سازد تا ساخته شود.